زنگ زدم خونه شون، گوشی رو برداشت. خودش بود، اما شک کردم چون صدای همیشگی نبود و حسابی بم شده بود. چاق سلامتی کردم و گفتم: "ماشاءالله، چقدر صدایت بم شده، فکر کردم پدرت دارد صحبت می کند"!. گفت: حق با شماست، تا همین چند روز پیش، هر که زنگ می زد، چون صدام زیر بود، فکر می کردند مادرم صحبت می کند! و حالا فکر می کنند پدرم صحبت می کند! راستی، پس کی می فهمند که من خودم دارم صحبت می کنم؟!