شور زندگی

بعضی دوستان دانشجو دلخوری هایی را از شرایط تحصیل یا زندگی در مالزی مطرح می کنند که برخلاف انتظارات یا اطلاعات آنها از مالزی بوده است. به نظر می رسد اگر کمی واقعبینانه تر به مسئله زندگی یا تحصیل در خارج از ایران نگریسته شود کمتر دلخوری پیش آید. شاید بررسی صادقانه و با آرامش مطالب زیر مفید باشد:

1-     آیا هدف فقط تحصیل است؟ در این صورت - ضمن پذیرفتن وجود اختلافی گاه فاحش بین دانشگاه ها- باید قبول کرد که در جریان یا پدیده درس خواندن، سه عنصر اساسی و مهم دانشجو، استاد و امکانات دخالت دارند. عنصر دانشجو در تمامی دانشگاه های جهان اعم از مشهور و نا مشهور یکی است، زیرا فردX  و علاقه او به کسب دانش در دانشگاه هاروارد، دانشگاه آزاد شهرستانی دوردست در ایران یا پوترای مالزی یکی است. پس آنچه تفاوت ایجاد می کند عناصر اساتید و امکانات هستند. در مقاطع تحصیلی بخصوص کارشناسی ارشد به بالا و بویژه دکترا که حداقل تجربه یک کار تحقیقی یا علمی را در دوره کارشناسی ارشد پشت سر گذاشته اند، وجود اساتید راهنما و کمیته هدایت دانشجو با اینکه می تواند بسیار بسیار مهم و اساسی باشد، بیشتر جنبه تشریفاتی و اداری دارد. چه بسا در موارد زیادی دانشجوی دوره دکترا از اساتید خود، صاحبنظر تر و یا دارای دیدگاه تحقیقاتی وسیع تری است. بنابراین آنچه اختلاف عمده ایجاد می کند، بحث امکانات است. واقعیت این است که ممکن است دانشگاه های مالزی امکانات دانشگاه های آمریکا و اروپا را نداشته باشند ولی صد البته این تجهیزات از ایران بالاتر است یا حداقل سیستم علمی و مدیریتی اینجا در تلاش فراوان برای کسب و جذب تسهیلات بیشتر برای افزایش امکانات و تجهیزات می باشد.

2-     عدم اطلاع درست از وضعیت اقتصادی خود و کشور مورد نظر: هر کسی با هر نیتی که از کشور خود پا به بیرون می گذارد، بایستی بپذیرد که دچار تنش های مالی خواهد شد، چرا که باید پول آن کشور را با ارزشی غیر برابر با پول خود خرج کند. مگر این که درآمدی در آن کشور داشته باشد. اگر کسی با این دید که بالاخره "در خارج یه جوری خواهد شد" اقدام کند، قطعا مشکلات بیشتری خواهد داشت. متاسفانه در مورد مالزی تبلیغات گسترده ای صورت گرفته که اینجا کشوری بسیار ارزان است، بله کشور ارزانی است در مقایسه با آمریکا و اروپا نه در مقایسه با ایران. ایران کشوری است که تنش های سیاسی تمامی مسایل دیگر آن را دستخوش تغییر قرار می دهد و مالزی کشوری است که خود را به آب و آتش می زند تا اقتصادش را شکوفا کند. به عنوان مثال، روزی که من وارد مالزی شدم، هر دلار را از ایران 898 تومان خریدم و در اینجا هر دلار 3.80 رینگیت  مبادله شد. در حالی که الان تقریبا هر دلار 940 تومان و از طرفی هر دلار تقریبا 3.25 رینگیت است، یعنی یک زیان دو طرفه برای دانشجویان ایرانی. دیگر اینکه به دلیل سوبسیدی که دولت ایران می دهد، برخی از کالاهای اساسی چون نان و بنزین و ... در ایران ارزانتر از اینجاست (از مقوله بنزین آزاد و... صرفنظر می شود). همچنین هزینه کالاهای خدماتی مثل آب ، برق،... قدری گرانتر از ایران می باشد. هزینه تحصیل و مسایل جنبی مربوط به آن نیز خود داستانی است جدا. شاید شهریه دانشگاه در مالزی از دانشگاه آزاد ایران ارزانتر باشد ولی خانواده های دارای دانش آموز، بایستی واقعیت هزینه هنگفت تحصیل فرزندان را بپذیرند. پس این که تبلیغ می شود در مالزی می توان با ماهانه حتی کمتر از 300 هزار تومان زندگی کرد کمی جای تامل و ژرف اندیشی دارد، مگر اینکه سطح توقع از زندگی را به پایین ترین حد ممکن – که دیگر نمی شود اسم زندگی روی آن گذاشت- رساند.

3-     اگر هدف فقط این است که به بهانه درس خواندن از مملکت خارج شد و اینجا را پله ای برای پرش به رویاهای دیگری چون کشورهای پیشرفته فرض کرد که دیگر جای گله و شکایت ندارد چرا که خود کرده را تدبیری نیست . لازم است سختی هایی را تحمل کرد، هزینه های گزافی را پرداخت، ... تا شاید به رویاها رسید.

باری رفت تعمیرگاه و حدود ۶۰۰ رینگیت خرج رو دستمان گذاشت. عوضش نونوار شد و انشاءالله که دیگر لب به اعتراض نگشاید تا کارهای ما کمی سبکتر شود. البته ناگفته نماند که یک لپ تاپ هم داریم ولی عمدتا در خدمت کارهای علمی همسر گرامی است و از ترس انواع ویروس های کامپیوتری ترجیح می دهیم که به اینترنت وصل نشود. با خود عهد بسته ام اولین پولی که به دستم برسد که نخواهم خرج زندگی کنم و فقط مال خود خودم باشد، یک لپ تاپ درست و حسابی و آخرین مدل برای خودم بخرم.

درد زایمان خانمی از میان مسافران گلشهر، قطار مترو را به آمبولانس تبديل كرد. با هماهنگي مسئولان مترو، قطار از ايستگاه مذكور تا ايستگاه صادقيه به صورت سريع السير حركت كرد تا مسافر مذكور هر چه سريعتر به بيمارستان منتقل شود. مادر و دختر هم اكنون در شرايط مطلوب به سر مي‌برند.

شب خوبی بود. جای شما خالی. دیشب، بعد از ورزش والیبال، در زمین بازی، زیر نم نم باران، سفره ای دوستانه پهن شد و هر بازیکنی همراه با خانواده خود، از ساک ورزشی اش، خوراکی های شب یلدایش را به میان سفره آورد تا آنها را با دیگران به اشتراک بگذارد، خاطره مشترکی را رقم زند و سنت های دیرین ایرانی را پاس بدارد. پیر مجلس نیز با فال حافظ ، دمی چند همه را به میان غزلیات حافظ فرا خواند.

فریزر هیل منطقه ای تقریبا کوهستانی، بسیار خوش آب و هوا و زیبا در ارتفاعات مالزی است. ظاهرا این منطقه را انگلیسی ها قبل از استقلال مالزی، به عنوان تفریح گاهی برای خود ساخته بودند. در حال حاضر، تقریبا مثل یک روستای بزرگ یا بخش می ماند. علت توسعه نیافتگی این محل زیبا شاید به دلایلی مانند وجود جاده ای بسیار پر پیچ و خم، و دقیقا قرار گرفتن در مرز بین دو استان سلانگور و پهنگ باشد. در مسیر رفت به فریزر هیل، دست چپ جاده، می توان سد سلانگور (Selangor Dam) را دید که به نظر من، سرریز (Spillway) این سد واقعا دیدنی است.