دوستی برایم تعریف کرد که در ترم جاری – که حال رو به اتمام است – کلاس درسی داشت که عده ای از ایرانی ها نیز حضور داشتند. معمول است که درس خواندن و سر کلاس درس نشستن، چه برای زن و چه برای مرد، از قداست بالا و همکلاسی بودن از احترام بالایی برخوردار است. با علم به این موضوع، این دوست عزیز برای مشورت در امور درسی، حل تمرین ها و... سراغ میان سال ترین و به ظاهر مومن ترین همکلاسی می رود تا بتواند با موفقیت این درس را بگذراند. چند باری که این دوست آداب و معاشرت دان و برخوردار از ادب اجتماعی، به رد و بدل کردن اس- ام- اس و ایمیل با این آقای پا به سن می گذارد، متوجه می شود که تحصیلات، سن، وجود زن و فرزند، تجربه زندگی در خارج از کشور،... هنوز نتوانسته است ضعف برخوردهای اجتماعی بین زن و مرد را در جامعه ما تحت تاثیر قرار دهد و این برادر با همان ذهنیت بسته خود به همکلاسی زن می نگرد. جالب است وقتی که این خانم شوک زده، متوجه پندار نادرست ایشان می شود و اعتراض می کند، اس- ام- اسی دریافت می کند با این مضمون: "من می خواستم شما را امتحان کنم، شما از این آزمایش الهی سربلند بیرون آمدید." !!!!!!
این روزها انواع سمینارها و جلسات ازجمله Putra Sarjana، برای موضوع انتشارات ((Publication در دانشگاه برگزار می شود.Impact Factor، یکی از کلماتی است که در این محافل خیلی به گوش می رسد.
این عامل یا شاخص اولين بار در سال 1995 توسط گارفيلد آمریکایی(Eugene Garfield) بنيانگذار موسسهISI ((Institute for Scientific Information، مطرح شد که الان از مهمترين شاخصهاي مطرح در حيطه سنجش علوم ميباشد. Impact Factor به صورت ميانگين تعداد ارجاعات به يك مقاله پژوهشي، مقاله مروري، شماره اختراع، يادداشت و چكيده در يك مجله علمي در طول يك دوره زماني دو ساله تعريف شده است و توسط موسسه ISI محاسبه و منتشر میشود. بهاين ترتيب فقط مجلات ISI، دارای Impact Factor واقعی هستند.
به عنوان مثال، اگر:
A= تعداد دفعات مراجعه شده به مقالات یک مجله در سال ۵- 200۴ طی سال ۲۰۰۶
B= تعداد مقالات منتشر شده این مجله در سال ۵– ۲۰۰۴
ایم پکت فاکتور ۲۰۰۶ برای این ژورنال (مجله) عبارت است از: Impact Factor= A/B .
ضمنا Impact Factor این مجله در سال ۲۰۰۷منتشر می شود. Impact Factor هر سال را می توان از آدرس های زیر به دست آورد:
بیمارستان سردانگ (Serdang)، یکی از بیمارستان های خیلی بزرگ، شیک، تمیز، مرتب و تقریبا تازه تاسیس شده مالزی است. انشاءالله که هیچ وقت لازم نباشد به آنجا بروید ولی به هر حال آدمیزاد هست و انواع بیماری ها. غیر از موارد اورژانس، ابتدا که وارد بیمارستان می شوید، به بخش مربوط به ناراحتی تان می روید و به شما نوبت میدهند. سر تاریخ (نوبت) به آنجا مراجعه می کنید، تشکیل پرونده می دهید و به دکتر می روید. برای مالایی ها، مراجعه بار اول و تشکیل پرونده رایگان است و در مراجعات بعدی فقط بایستی 5 رینگیت بپردازند. ولی خارجی ها، باید 60 رینگیت بدهند تا پرونده تشکیل دهند. پس از آن نیز برای هر بار مراجعه، پرداخت آن اجباری است. این مبلغ شامل تمامی اعمال لازم برای بیماری شماست ازجمله ویزیت دکتر، سونوگرافی، دارو،... بنابراین اگر خدای ناکرده گذرتان به اونجا افتاد بهتر است هر چه مشکل و ناراحتی دارید به دکتر بگویید تا دلتان برای 60 رینگت نسوزد! مبالغ مربوط به جراحی یا بستری شدن در بیمارستان جداست. ضمنا دانشجویان اگر با نامه از دانشگاه به بیمارستان مراجعه کنند، بعدا می توانند با تحویل رسید، 60 رینگیت خود را پس بگیرند.
طبیعی است که وقتی وارد کشور دیگری می شوید انتظار دارید با فرهنگ و مسایل آن جا آشنا شوید، بخصوص کشوری مثل مالزی که کشوری با نژادها و ملیت های گونا گون است. همسایه روبرویی ما، همانطور که قبلا گفتم، مالایی هستند (راستی بالاخره خدمتکارش را هم عوض کرد) و هفته پیش رفتیم خونه شون برای " open house ". مثل ما که مراسم دید و بازدید عیدمون گاهی تا اردیبهشت ماه طول می کشه، مالایی ها هم ممکن است تا یک ماه بعد از عید فطر، دید و بازدید شون ادامه داشته باشه. همسایه بغل دستی سمت چپ، هندی هستند و هفته آینده عیدشونه یعنی "Deepa vali ". همسایه سمت راست مون که قبلا ایرانی بودند (الان به ایران برگشتند و جاشون اینجا خالیه)، چینی اند و حدود ۳ -2 ماه دیگه عید اون هاست. دوباره سمت راستی این چینی ها، مالایی- اندونزیایی هستند که این هفته قراره بریم open house خونه شون. ۲ ماه دیگه هم که جشن سال نو میلادی دارند.
خلاصه خیلی جالبه، تو این کشور فقط جشن دارند و عید. دنبال بهانه می گردند برای شاد بودن. یعنی تعطیل نمی شوند که غم و غصه بخورند بلکه تعطیل می شوند که شاد باشند، انرژی مثبت کسب کنند و دوباره سر کار برگردند. شاید برای همینه که اینقدر خونسرد و راحت هستند!!
تو اخبار خوندم که به همت تلاش ایرانیان و وبلاگ نویسان، اصفهان از یک آسیب فرهنگی نجات یافت. اصفهان پايتخت ايران در عصر صفوي و از ميراث تاريخي ايران که در فهرست ميراث بشر يونسکو قرار گرفته بود نزديک بود به تازگي از اين فهرست خارج شود و علت آن نيز ساخت برجي در اين شهر بود. در سال 2001، یونسکو در خصوص پيامدهاي چنين طرحي به مقامات هشدار داد. مطبوعات، و همچنین وبلاگ های ایرانی، به طور گسترده فاجعه تاريخي در حال روي دادن را منعکس کردند تا از اين ميراث فرهنگي محافظت شود.
خدا را شکر، تلاش مطبوعات و وبلاگ نویسان ستودنی است. ولی حساب کنید چقدر انرژی، وقت و هزینه صرف می شود تا تصمیم نادرست مسئولی سر جای اولش برگردانده شود. در حالی که اگر همین سرمایه ها صرف اموری شود که از ابتدا کاملا کارشناسی و از تمام جوانب بررسی شده باشد، ما هم تازه می شویم مثل دیگر کشور های رو به توسعه.